Nasz oddział regionalny PTChNM powstał w roku 2006, w latach wcześniejszych działaliśmy pod nazwą Towarzystwo Zwalczania Chorób Mięśni śląski oddział regionalny. Jesteśmy organizacją, która zajmuje się przede wszystkim niesieniem pomocy osobom dotkniętym różnego rodzaju chorobami nerwowo-mięśniowymi na terenie województwa śląskiego.

Członkowie Towarzystwa w miarę możliwości biorą aktywny udział w działaniach państwowych instytucji działających na rzecz osób niepełnosprawnych. Warto wspomnieć tutaj o udziale w komisjach PFRON-u oraz organizowaniu spotkań informacyjnych z pracownikami PCPR-ów.

Przewodniczący Oddziału był zapraszany na zebrania i konferencje min. P.C.P.R-u oraz Urzędu Miasta w Dąbrowie Górniczej oraz miastach ościennych. W ciągu 10 lat działalności braliśmy udział w wielu Zebraniach reprezentując nasz Oddział PTChNM. Nasza była Vice Przewodnicząca pani Aldona Całuśińska (obecnie członek oddziału) jest w komisji Urzędu Miasta oraz w Starostwie do spraw transportu osób niepełnosprawnych regionu częstochowskiego.
Przewodniczący Pan Marian Balicki brał udział w trzech posiedzeniach ZG TZChM w Warszawie oraz był na sympozjum szkoleniowym w Wildze.

Dzięki tej współpracy można sygnalizować istotne potrzeby osób niepełnosprawnych i uświadamiać, jak ważny jest celowy i przemyślany rozdział skąpych środków dla nas przeznaczanych.

W ciągu 10 lat działalności zorganizowaliśmy, dzięki pomocy drobnych sponsorów, wiele wyjazdów instruktażowo szkoleniowych do ośrodków w Załęczu Małym, Kulach, Wiśle czy Reptach śląskich. Wszędzie tam obecni byli z nami lekarze oraz rehabilitanci którzy pomagali nam w walce z chorobą.

Udało się nam również zorganizować kilka festynów integracyjnych w Mstowie czy Olsztynie. Dzięki nim staraliśmy się przybliżyć innym przypadki naszej choroby.

Tradycją stały się już nasze coroczne spotkania wigilijno-opłatkowe.

Mimo wielu problemów, na jakie napotyka w swej działalności stowarzyszenie, mamy nadzieję, że będzie się ono rozwijać i służyć nam wsparciem, by być swoistą płaszczyzną samopomocy, bo tylko ci, którzy są dotknięci problemem poważnego schorzenia i związanej z nim niepełnosprawności potrafią zrozumieć swe potrzeby i oni również powinni brać udział w czynnym ich rozwiązywaniu zarówno w sferze życia prywatnego, jak i ogólnospołecznego.

Michał Rataj